De kunst van het combineren
In de objecten is de ruimtelijke werking verbonden
met vindingrijke ingrepen en opzienbarende transformaties.
De zielsverhuizingen en metamorfoses zijn zó geraffineerd
dat de herinneringen aan de oorspronkelijke
gebruiks-functies grotendeels wegvallen. (…)
Een literaire inslag kan Flip Drukker niet ontzegd
worden. (…) hecht hij veel waarde aan zijn titels.
Meestal gaat het om Franse titels waarin
allerlei woordspelingen voorkomen die de kijker
enerzijds indicaties geven, maar anderzijds om de tuin
leiden. Hiermee onderstreept Drukker dat beeldende
kunst in zijn geval een kwestie is van misleiden.
Hij doet dat met een hoger doel, want hij wil niets liever
dan de kijker aansporen om op een andere, ongeconditioneerde
manier naar de
werkelijkheid te kijken.
(…) en andere in onbruik geraakte voorwerpen krijgen
een nieuw leven. Ze worden gerevitaliseerd doordat
de kunstenaar ze integreert in een nieuw en
authentiek geheel. Voor de fijnproevers zijn er
talloze kunsthistorische verwijzingen te ontdekken.
Zo lopen er lijntjes naar het werk van Miro, Max Ernst
en Magritte. Vooral de band met magisch realistische
en surrealistische schilderkunst is bijzonder.
In een aantal arrangementen zet Drukker
de sfeer en schilderkunstige benaderingswijze
van o.a. Magritte om in sculpturale varianten. Objecten
als ‘Vaso Ventana’, ‘File’, ‘New! Man Bubble’,
‘La vache Riquiqui’ en ‘Hathor’ manifesteren
zich als magisch realistische stillevens die uit de
lijst gesprongen zijn en lekker eigengereid
een drie-dimensionaal leven zijn gaan leiden.
Paul van de Lucht De kunst van het combineren Meppeler
en Steenwijker Courant, 17 oktober 2004Lees verder >
